Είναι η καθημερινότητα που διέπει κάθε άνθρωπο, όπου και αν ζει. Από τις πολύβουες πόλεις και κοινωνίες έως και τα μικρά νησιά ή χωριά μας υπάρχουν προβλήματα που ταλανίζουν τους συμπατριώτες μας κάθε ηλικίας.
Ετσι, ζούμε όλοι μας μεταξύ αβεβαιότητας και ανησυχίας, ανασφάλειας και μιζέριας, στενοχώριας και απογοήτευσης.
Επί ημέρες υπήρχε μια αναστάτωση του αγροτικού κόσμου. Οι αποκλεισμοί εθνικών δρόμων και οι διαδηλώσεις ήταν τα μέσα που είχαν για να διεκδικήσουν όσα εκείνοι βλέπουν ως σωστά. Εγινε, πάντως, αντιληπτό ότι συρρικνώνεται έως και εγκαταλείπεται ολοένα και περισσότερο η εγχώρια αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή. Τρόποι και μέθοδοι έξωθεν επιβάλλονται, ώστε να ευνοηθούν οι εισαγωγές προϊόντων που καλλιεργούσαμε και εξήγαμε.
Παράλληλα, είδαμε τη «διαμαρτυρία της γραβάτας». Γιατροί, δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί και άλλοι όρθωσαν λόγο αντίστασης, διεκδικώντας τα συμφέροντά τους σε φορολογικά και συνταξιοδοτικά θέματα. Σε όποιο βαθμό διαθέτουν δίκιο, σημασία έχει ότι επιστήμονες αγωνίζονται για την επιβίωσή τους, η οποία πλέον για τους περισσοτέρους δεν εξασφαλίζει ούτε τα απαραίτητα. Πού είναι ο κόπος των σπουδών και ο μόχθος των πτυχίων; Εγιναν βορά στα αδηφάγα σχέδια εκείνων που απεργάζονται την υλική και πνευματική πενία του τόπους μας. Ολα τα έφερε η οικονομική κρίση και όλοι μας αναμένουμε να μάθουμε αυτή ποιος ουσιαστικά μας τη φόρτωσε.
Ταυτόχρονα, αυξάνονται οι αυτοκτονίες συμπολιτών μας που τα χρέη και τα προβλήματά τους ήταν δυσβάσταχτα έναντι της αξιοπρέπειας που είχαν και ανέκαθεν μας χαρακτήριζε ως φυλή. Βλέπουμε δε την ξενιτιά και στα πιο απίθανα μέρη της υφηλίου να είναι ο μονόδρομος σωτηρίας αμέτρητων Συνελλήνων.
Οι υπεραυξημένες προσφυγικές ροές και η ολιγωρία - προχειρότητα των αρμοδίων έδωσε μεν θέση στη φιλανθρωπία των νησιωτών μας και όχι μόνο, αλλά και δικαίωμα να ξεφύγουν πολλοί από όρους και όρια. Οι διακινητές πλουτίζουν, εκατοντάδες πνίγονται, χιλιάδες έρχονται: είναι οι παράμετροι που συνιστούν το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα. Αν σκεφτούμε ποιοι ήρθαν και πόσοι από αυτούς θα φύγουν, αντιλαμβανόμαστε τον σκοπό των αναταραχών.
Ο εξισλαμισμός της Ευρώπης και η αλλοίωση της εθνικοθρησκευτικής ταυτότητάς μας είναι ορατοί. Οι ανησυχίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ξενοφοβία και η περιγραφή της πραγματικότητας αδικείται, αν ταυτιστεί με τον ρατσισμό. Τα κέντρα καταγραφής - υποδοχής, ο συνωστισμός στα σύνορα, ο εμπαιγμός χιλιάδων είναι κόλαφος για τον πολιτισμό του 21ου αιώνα, που βρίσκει το σύμπαν και χάνει την ανθρωπιά, που βλέπει τον Αρη, όχι όμως το πρόσωπο, που σκέφτεται το Διάστημα και αγνοεί τον διπλανό.
Οι κάθε μορφής ηγέτες μας σκέφτονται κοντόφθαλμα, ενεργούν καιροσκοπικά και χάνονται μεταξύ παρελθοντολογίας και κινδυνολογίας, καυτηριάζουν το χθες και αφήνουν το αύριο. Ασχολούνται με πείσματα ανθρώπινα και δεν φροντίζουν την ενότητα. Για όλα αυτά ντρέπομαι… Οχι γιατί είμαι Ελληνας, αλλά αυτούς που αγωνίσθηκαν να παραμείνω Ρωμιός και ορθόδοξος. Ντρέπομαι τους Αγίους της Εκκλησίας μας και τους ήρωες του έθνους μας.
Ολους εκείνους που οραματίζονταν χώρα ουσιαστικά ελεύθερη και πραγματικά ανεξάρτητη, όχι με κηδεμονίες που, ανάλογα με τις συγκυρίες, λαμβάνουν και άλλο όνομα, ρόλο και λόγο. Από χώρες - υπερδυνάμεις έως τρόικα - θεσμούς. Το όνομα μπορεί να αλλάζει, ο σκοπός όμως ίδιος∙ υποτέλεια και εκμετάλλευση μιας όμορφης γωνιάς των Βαλκανίων, μιας πλούσιας «μύτης» της Ευρώπης, ενός σπάνιου οικοπέδου της Γης.
Του π. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΧΡΥΣΟΠΟΥΛΟΥ- από την Ορθόδοξη Αλήθεια
Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: https://www.facebook.com/perivolipanagias.blogspot.gr
