Και λέει ο Χριστός από ψηλά: «Μην κάνετε το λάθος και βιαστείτε να κρίνετε ο ένας τον άλλον, αφού ακόμα είστε στη διαδικασία της δημιουργίας σας. Δεν τελείωσε ακόμα η ζωή. Θα βάλετε κι άλλα χρώματα έπειτα από λίγο και θα έρθει και η τελειότητα». Μη σε πιάνει πανικός όταν κάνεις κάποιο λάθος.
Αυτό σου χαρίζει η προσευχή: την ήρεμη αντιμετώπιση ακόμα και των λαθών σου. Είδες τι είπα; Είναι ένα λάθος. Δηλαδή, παραδέχεσαι ότι κάνεις λάθη. Δεν το αρνείσαι. Δεν είναι τέλειο αυτό που κάνεις. Αλλά δεν χρειάζεται και πανικός. Διότι ο πανικός δεν βοηθά καθόλου. Η απελπισία παραλύει την ψυχή. Δεν σε βοηθάει να γίνεις καλύτερος ή να βελτιωθείς ούτε να προκόψεις και να προοδεύσεις πνευματικά. Σε αφήνει εκεί όπου είσαι. Οχι, λοιπόν, απελπισία.
Κόπηκες στο μάθημα; Θα ξαναπροσπαθήσεις. Να θυμάσαι: είσαι ο πίνακας που ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Λείπουν πινελιές. Λείπουν λεπτομέρειες. Υπάρχουν ατέλειες. Μα είναι αρχή. Είσαι στην πορεία. Μην απογοητεύεσαι.
Ολα αυτά σ' τα χαρίζει η προσευχή. Ζώντας μέσα στο κλίμα της, βλέπεις και τους άλλους με ηρεμία κι αγάπη. Κι αν κάποιος σου μιλήσει απότομα, καταλαβαίνεις ότι, εφόσον ο Θεός είναι παρών και το επιτρέπει, κάτι καλό θα βγει κι από αυτό. Και ρωτάς τον εαυτό σου: «Μπορώ να αγαπήσω αυτό τον αδερφό μου, που μου μιλάει τώρα λίγο απότομα; Μπορώ να δεχτώ αυτόν που με πρόσβαλε; Μπορώ να κάνω την καρδιά μου λίγο πιο πλατιά και να καταλάβω ότι εγώ κι εσύ είμαστε αδέρφια και πως τον Θεό που αγαπάω εγώ τώρα και Του μιλάω στην προσευχή μου από το πρωί Τον αγαπάς κι εσύ; Μπορώ να καταλάβω ότι ο Θεός που συγχωρεί εμένα συγχωρεί κι εσένα;»
Αυτές όμως οι ψυχικές ποιότητες δεν βγαίνουν απότομα και ξαφνικά. Θέλουν προεργασία. Ξέρω πολύ καλά ότι την ώρα του πειρασμού όλα αυτά τα ξεχνάς. Δεν πετάω στα σύννεφα. Την ώρα του πειρασμού, το πρώτο που θέλεις είναι να θυμώσεις και να νευριάσεις. Γι' αυτό επισημαίνουν οι Αγιοι που αγωνίστηκαν πνευματικά: «Μην προσεύχεσαι μόνο το πρωί και ξεχνάς τον Θεό όλη την υπόλοιπη μέρα, γιατί έτσι θα δυσκολευτείς πάρα πολύ στις δύσκολες ώρες. Να Τον σκέφτεσαι σε τακτά διαστήματα».
Να αναπνέεις σκεπτόμενος ότι αναπνέεις Αυτόν. Λέει ο Απόστολος Παύλος: «Ἐν αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν». Μέσα σε Αυτόν ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε. Μέσα στη χάρη του Θεού.
Για κάτσε λίγο… Ακριβώς τώρα ανάσανα. Και πήρα μέσα μου αέρα. Πήρα μέσα μου οξυγόνο. Τι άλλο πήρα; Πήρα την αγάπη του Θεού. Ο αέρας αυτός είναι η απόδειξη ότι ο Θεός με κρατά στη ζωή και μ' αγαπά. Ο αέρας αυτός κρύβει μέσα του τη χάρη του Θεού, την ενέργειά Του την άκτιστη. Ο αέρας αυτός δεν είναι μόνο αέρας, ύλη αυτού του κόσμου, αλλά κρύβει και κάτι θεϊκό, που με κρατά στη ζωή. Ο αέρας αυτός είναι μια διαρκής επιβεβαίωση και επισφράγιση ότι ο Θεός ακόμα μ' αγαπά και με συντηρεί ζωντανό. Αυτό το καταλαβαίνεις;
*Από το βιβλίο «στο βάθος κήπος»
Του π. Ανδρέα Κονάνου – από την Ορθόδοξη Αλήθεια
Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: https://www.facebook.com/perivolipanagias.blogspot.gr
