Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Άγιος Ιωακείμ Αγιαννανίτης, ο πρώην ληστής

Ο μοναχός Ιωακείμ Αγιαννανίτης γεννήθηκε στο χωριό Καλλικράτης Σφακίων της Κρήτης στα μέσα του 19ου αιώνος. Ως λαϊκός ήταν ληστής φοβερός και αποτε­λούσε τον φόβο και τον τρόμο των Τούρκων. Βοηθούσε στα κρυφά τους χριστιανούς.
Ο Τούρκος αγάς του έδινε τα πάντα μόνο να φύγει από την Κρήτη.

Με την παρουσία καί βοήθεια της Αγίας Άννας ήλθε στην αγιορείτικη σκήτη της κι εκάρη μοναχός με το όνομα Ιωακείμ. Επί πεντα­ετία έμεινε πλησίον του Κυριακού σ’ ένα κελλάκι νουθετούμενος ταπεινά από τους πατέρες της σκήτης. Κατόπιν πήγε σ’ ένα σπήλαιο, για να συνεχίσει τους ασκητικούς του αγώνες, υπομένοντας τον παγετό του χειμώνα καί τον καύσωνα του θέρους. Κατά την επίσκε­ψη του σε αυτόν ο Γέροντας Ιωακείμ Σπετσιέρης γράφει: «Ουδέν είδον να έχη το σπήλαιον του ειμή μίαν στάμναν με νερόν, ούτε κλίνην ούτε ρούχα ύπνου, ει μη εκείνα άτινα εφόρει, μεθ’ ων καί εκοιμάτο, αν καί το πλείστον της νυκτός ηγρύπνει προσευχόμενος. Ως δε εννόησα έπαιρνεν ολίγον ύπνον καθήμενος καί ακουμβών εις τον τοίχον του σπηλαίου».

Το σπήλαιο όπου έμενε ο μοναχός Ιωακείμ


Υπομένοντας με αξιοθαύμαστη αυταπάρνηση τίς δύσκολες καιρικές συνθήκες, την πείνα καί τη δίψα, τ’ αντίθεα πάθη και τους μοχθηρούς καί ύπουλους δαίμονες εξήλθε νικητής. Φωτιά δεν άναψε ποτέ, καινούργια καί καθαρά ρούχα δεν φόρεσε, ανάπαυση δεν έδωσε στο σαρκίο του. Έμεινε να μετρά τα κομποσχοίνια του με πετραδάκια πού έριχνε από τον ένα κουβά στον άλλο. Είχε επίσης καλή συνήθεια να περιδιαβαίνει τα δύσκολα εκείνα μονοπάτια, καθαρίζο­ντάς τα, για να διευκολύνει λίγο τους οδοιπόρους. Στά σταυροδρό­μια τοποθετούσε σταυρούς, για να μη χάνουν οι προσκυνητές τον δρόμο.

Αν και αγράμματος είχε αποστηθίσει πολλά τροπάρια και τα έλεγε με πολλή κατάνυξη. Τον λόγο του οσίου Ιωάννου της Κλίμακος «μοναχός αληθής εστίν βία φύσεως διηνεκής καί φυλακή αισθήσεων ανελλιπής» τον είχε κάνει πράξη. Αδιάκοπη νηστεία, συνεχής αγρυ­πνία, ατελεύτητη εγκράτεια, απαράμιλλη ακτημοσύνη, καταπληκτική σκληραγωγία και ανελέητη βία («Ν»: κατά των παθών του εννοείται). Στούς ελάχιστους επισκέπτες του πρόσφερε λίγο μπαγιάτικο παξιμάδι καί νερό καί τους παρακαλούσε να γευθούν, ώστε καί χορτασμένοι να ήταν δεν μπορούσαν ν’ αρνη­θούν την ευλογία της φιλοξενίας. Είχε μόνιμη καί δυνατή τη συναί­σθηση της αμαρτωλότητός του. Συνεχή την ευχαριστία στον Θεό, την Θεοπρομήτορα για τη μεταστροφή του καί την ειλικρινή του μετά­νοια.

Λίγο πριν τα τέλη του επέστρεψε στο κελλάκι που βρισκόταν στην Σκήτη, συμμετέχοντας στίς ιερές ακολουθίες καί μεταλαμβάνοντας στις θείες λειτουργίες με άκρα συντριβή καρδίας. Ο Θεός τού δώρισε διόραση, διάκριση, προόραση. Η προσευχή του θαυματουργούσε. Οι Ρώσοι τον είχαν ιδιαίτερη ευλάβεια. Όταν πέρασαν από την Καλύβη του τρεις Ρώσοι, έδωσε στον πρώτο τρία κουκιά, στον δεύτερο λίγο θυμίαμα καί στον τρίτο ένα λουλούδι. Όταν τον ρώτησαν οι πατέ­ρες, γιατί τους έδωσε αυτά, τους απάντησε: Ο πρώτος θα γίνει καλόγερος, του δεύτερου θα πεθάνει ο πατέρας καί ο τρίτος θα παντρευ­τεί. Έτσι κι έγινε.

Προείδε το τέλος του. Αρρώστησε ελαφρά από γεράματα. Όλοι οι πατέρες τον σέβονταν καί ήθελαν όσο μπορούσαν να τον περιποιηθούν. Εκείνος έπινε μόνο νεράκι. Παρά τη σωματική εξασθένιση οι δυνάμεις της ψυχής του ήταν ακμαίες, ο νους του διαυ­γής και η προσευχή του αδιάπτωτη. Ο ήλιος έδυε. Οι πατέρες έψαλ­λαν τον εσπερινό της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής. Ό Γέροντας Ιωα­κείμ φώναξε δυνατά «Παναγία μου, Παναγία μου» και τελείωσε τον πολύαθλο βίο του. Μετά την οσιακή κοίμησή του αναφέρονται πολ­λές θαυματουργίες του σε διάφορους Ρώσους ασθενείς. Ανεπαύθη εν Κυρίω το 1889.

Μοναχός Μωυσής αγιορείτης

Λέγεται πως όταν πήγε στη σκήτη, μετά από το όραμα στο οποίο είδε την Αγία Άννα να τον προτρέπει γι αυτό, ζήτησε να του δώσουν το όνομα Άννα. Μάταια οι καλόγεροι του εξηγούσαν πως αυτό δεν γίνεται γιατί το Άννα είναι γυναικείο όνομα. Αυτός επέμενε και τους έλεγε να μη του λένε ψέματα, αφού τον Χριστό τον πήγαιναν από τον Άννα στον Καϊάφα. Τελικά πείστηκε και δέχτηκε το Ιωακείμ.

Ο όσιος αυτός μοναχός του 19ου αιώνα έχει αναγνωριστεί ως άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας. Δυστυχώς δεν έχουμε βρει πότε τιμάται, ούτε κάποια εικόνα του.

Ας εχουμε την ευχή του.

ahdoni.blogspot.gr

Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: https://www.facebook.com/perivolipanagias.blogspot.gr