Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 28 Μαΐου 2017

Κυριακή των Πατέρων - Κατά Ιωάννην (ιζ΄ 1–13)
Τω καιρώ εκείνω, ταύτα ελάλησεν ο Ιησούς, και επήρε τους οφθαλμούς αυτού εις τον ουρανόν και είπε· πάτερ, ελήλυθεν η ώρα· δόξασόν σου τον υιόν, ίνα και ο υιός σου δοξάση σε, καθώς έδωκας αυτώ εξουσίαν πάσης σαρκός, ίνα παν ο δέδωκας αυτώ δώση αυτοίς ζωήν αιώνιον.
Αύτη δε εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν. Εγώ σε εδόξασα επί της γης, το έργον ετελείωσα ο δέδωκάς μοι ίνα ποιήσω· και νυν δόξασόν με συ, πάτερ, παρά σεαυτώ τη δόξη η είχον προ του τον κόσμον είναι παρά σοι.

Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ούς δέδωκάς μοι εκ του κόσμου. Σοι ήσαν και εμοί αυτούς δέδωκας, και τον λόγον σου τετηρήκασι. Νυν έγνωκαν ότι πάντα όσα δέδωκάς μοι παρά σού εστιν· ότι τα ρήματα α δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς, και αυτοί έλαβον, και έγνωσαν αληθώς ότι παρά σού εξήλθον, και επίστευσαν ότι συ με απέστειλας.

Εγώ περί αυτών ερωτώ· ου περί του κόσμου ερωτώ, αλλά περί ων δέδωκάς μοι, ότι σοι εισι, και τα εμά πάντα σα εστι και τα σα εμά, και δεδόξασμαι εν αυτοίς. Και ουκέτι ειμί εν τω κόσμω, και ούτοι εν τω κόσμω εισί, και εγώ προς σε έρχομαι. Πάτερ άγιε, τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ίνα ώσιν εν καθώς ημείς.

Ότε ήμην μετ' αυτών εν τω κόσμω, εγώ ετήρουν αυτούς εν τω ονόματί σου· ούς δέδωκάς μοι εφύλαξα, και ουδείς εξ αυτών απώλετο ει μη ο υιός της απωλείας, ίνα η γραφή πληρωθή. Νυν δε προς σε έρχομαι, και ταύτα λαλώ εν τω κόσμω ίνα έχωσι την χαράν την εμήν πεπληρωμένην εν αυτοίς.

Απόδοση στη νεοελληνική:
Τον καιρό εκείνο, αυτά είπεν ο Ιησούς και εσήκωσε τα μάτια του εις τον ουρανόν και είπε, «Πατέρα, ήλθε η ώρα· δόξασε τον Υιόν σου, διά να σε δοξάση και ο Υιός σου, σύμφωνα με την εξουσίαν που του έδωκες επί όλων των ανθρώπων, διά να δώση ζωήν αιώνιον εις τον καθένα από εκείνους που του έδωκες.

Αυτή είναι η αιώνιος ζωή: το να γνωρίζουν σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και τον Ιησούν Χριστόν, τον οποίον έστειλες. Εγώ σε εδόξασα επί της γης, ετελείωσα το έργον που μου έδωκες να κάνω, και τώρα δόξασέ με συ, Πατέρα, πλησίον σου με την δόξαν που είχα μαζί σου πριν να υπάρξη ο κόσμος. Εφανέρωσα το όνομά σου εις τους ανθρώπους, τους οποίους μου έδωκες από τον κόσμον.

Δικοί σου ήσαν και τους έδωκες σ’ εμένα, και τον λόγον σου έχουν τηρήσει. Τώρα κατάλαβαν ότι όλα όσα μου έδωκες, είναι από σένα, διότι τα λόγια που μου έδωκες, τους τα έδωκα και αυτοί τα εδέχθησαν και εγνώρισαν αληθινά ότι εβγήκα από σένα και επίστεψαν ότι συ με έστειλες.

Εγώ γι’ αυτούς παρακαλώ, δεν παρακαλώ για τον κόσμο, αλλά για εκείνους που μου έδωκες, επειδή είναι δικοί σου, και όλα τα δικά μου είναι δικά σου και τα δικά σου είναι δικά μου, και έχω δοξασθή δι’ αυτών.

Δεν θα είμαι πλέον εις τον κόσμον, ενώ αυτοί θα είναι εις τον κόσμον, και εγώ έρχομαι σ’ εσένα. Πατέρα άγιε, φύλαξέ τους με την δύναμιν του ονόματός σου που μου έδωκες, διά να είναι ένα όπως είμεθα εμείς.

Όταν ήμουν μαζί τους εις τον κόσμον, εγώ τους εφύλαττα με την δύναμιν του ονόματός σου· εκείνους που μου έδωκες τους εφύλαξα και κανένας απ’ αυτούς δεν εχάθηκε παρά ο υιός της απωλείας, διά να εκπληρωθή η γραφή. Αλλά τώρα έρχομαι σ’ εσένα, και αυτά τα λέγω ενώ είμαι ακόμη εις τον κόσμον, διά να έχουν την χαράν μου μέσα τους τελείαν.

Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: https://www.facebook.com/perivolipanagias.blogspot.gr